Jak prawidłowo używać pomocy jeździeckich?

Komunikacja pomiędzy koniem a jeźdźcem odbywa się za pośrednictwem tzw. pomocy jeździeckich czyli specyficznego języka komunikacji niesłownej. Pomoce jeździeckie są sygnałami dawanymi przez jeźdźca dzięki, którym oddziałuje on na konia w celu skłonienia go do realizowania zadanych poleceń. Język jeździecki ma swoją częstotliwość, intonacje i strukturę.
Pomoce jeździeckie dzieli się na naturalne pomoce jeździeckie oraz sztuczne pomoce jeździeckie. Pomoce naturalne skupiają się na bezpośrednim działaniu ciała jeźdźca na konia. Pomoce sztuczne polegają na wzmocnieniu wydawanych rozkazów przez jeźdźca.
Pomoce naturalne
Konia prowadzi się przede wszystkim przy wykorzystaniu 4 pomocy jeździeckich, którymi są dosiad, łydki, ręce i polecenia głosowe. Ruch łydek nakazuje wierzchowcowi ruch do przodu i w bok. Najmocniejsze działanie łydki następuje w okolicy popręgu im łydka jest dalej wysunięta do tyłu tym słabszy bodziec przekazujemy koniowi. Należy pamiętać aby ucisk łydki nie był za bardzo mocny ponieważ zbyt mocny ucisk osłabia sygnał przekazywany wierzchowcowi.
Dosiad
Prawidłowy dosiad konia gwarantuje bezpieczną i wygodną jazdę. Najważniejsze przy tym jest by mieć prawidłowo dobrane siodło. Warto w tym celu wykorzystać usługę saddle fittingu przy jego zakupie. Jeździec musi ciągle mieć równowagę w siodle i zharmonizować swoje ruchy z ruchem wierzchowca. Dosiad wywiera wpływ na kierunek jazdy konia. Ma również duży wpływ na wielkość wykroku. Rozróżnia się dwa rodzaje dosiadu. Dosiad ujeżdżeniowy i półsiad.
Dosiad ujeżdżeniowy polega na oparciu się na kości łonowej oraz kościach kulszowych. Jeździec jest osadzony w najgłębszym punkcie siodła. Kluczowym elementem właściwego dosiadu ujeżdżeniowego jest wyprostowana sylwetka ze wzrokiem skierowanym do przodu, z łokciami przylegającymi do ciała. Miednica musi nadążać za ruchami konia. Kolana muszą przylegać do siodła i być trochę podgięte.
Półsad
Polega na obciążeniu grzbietu konia. Sylwetka jeźdźca jest lekko pochylona w przód. Nogi są twardo ułożone w strzemionach a jeździec jest głęboko osadzony w siodle. Półsiad wykorzystywany jest głównie podczas wykonywania skoków przez przeszkody.
Ręce (wodze)
Wodze dają kontrolę nad pyskiem wierzchowca a przez to jeździec może oddziaływać na zachowanie wierzchowca. Trzeba mieć na uwadze aby nie stosować zbyt mocnej siły przy używaniu wodzy, gdyż tym sposobem wywołujemy ból wierzchowcowi a ten zareaguje przeciwnie do naszych oczekiwań. Stosowanie wodzy powinno odbywać się jedynie wraz z użyciem pozostałych pomocy jeździeckich gdyż w przeciwnym wypadku nie przyniesie to oczekiwanego skutku. Wodze nigdy nie mogą być skrzyżowane, powinny być pewnie trzymane. Przez wodze mamy możliwość dać wierzchowcowi sygnał do spowolnienia bądź do zmienienia kierunku jazdy.
Głos
Uzupełnieniem naturalnych pomocy jeździeckich jest głos wydawany przez jeźdźca. Koń bardzo dobrze wyczuwa intonację głosu, jak również jest w stanie nauczyć się prostych komend. Wykorzystywanie głosu pomaga wzmocnić oddziaływanie pozostałych pomocy jeździeckich.
Sztuczne pomoce
Do sztucznych pomocy jeździeckich zalicza się ostrogi oraz palcat. Ostrogi są metalowymi elementami przyczepianymi do obuwia jeźdźca, które pomagają wzmocnić oddziaływanie pomocy jeździeckiej łydek. Szpicruta nazywana również palcatem jest swoistego rodzaju batem.
Stosowanie pomocy sztucznych nie jest zalecane ze względu na możliwość sprawienia bólu koniowi. Jeżeli jednak wykorzystuje się pomoce sztuczne należy używać ich z dużym wyczuciem.